Ocean of People Witness Annual Jatra Mahotsav of Our Lady of Health Minor Basilica, Harihara
Report: Fr. Franklin D’Souza Photos: Stanly Bantwal
ಹರಿಹರ, ದಾವಣಗೆರೆ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 9, 2026: ಹರಿಹರದ ಮೈನರ್ ಬೆಸಿಲಿಕಾದಲ್ಲಿ ಅವರ್ ಲೇಡಿ ಆಫ್ ಹೆಲ್ತ್ನ ವಾರ್ಷಿಕ ಜಾತ್ರಾ ಮಹೋತ್ಸವಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅದರಾಚೆಯಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಕ್ತರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದಾಗ, ಹರಿಹರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಾಧಾರಣ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಸಮುದ್ರ ಹರಿಯಿತು. ಹರಿಹರ ಮಠದ ಹಬ್ಬ ಎಂದು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯ ವರ್ಜಿನ್ ಮೇರಿಯ ಜನನದ ಹಬ್ಬದಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುವ ವಾರ್ಷಿಕ ಹಬ್ಬವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜಾತಿ, ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿದ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಪ್ರಬಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು.
ಹರಿಹರ ಪಟ್ಟಣದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಬೀದಿಯೂ ಅರ್ಜಿಗಳು, ಕಣ್ಣೀರು, ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಭಕ್ತರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅನೇಕರಿಗೆ, ಹರಿಹರ ಪ್ರಯಾಣವು ಕೇವಲ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಯಾಣವಾಗಿತ್ತು – ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಹರಿಹರ ಮಠ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಮಾತೆ ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ತಾಯಿಯ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಇಡುವ ಪ್ರಯಾಣ.
ಈ ವರ್ಷದ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾದ ವಿಷಯ ಹೀಗಿತ್ತು: “ಮೇರಿ – ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವವರ ತಾಯಿ.”
ಮೇರಿ ಮಾನವ ದುಃಖದಿಂದ ದೂರವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಂಬಿಗಸ್ತರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುವ ವಿಷಯವು ಇಡೀ ಆಚರಣೆಗೆ ಆಳವಾದ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅವಳು ಬಡವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಮುರಿದ ಹೃದಯದವರನ್ನು ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, ರೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತಾಳೆ, ವೃದ್ಧರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗೆ ಆಚರಣೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಸಮಾಜವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮರೆತುಹೋಗುವವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕರುಣಾಮಯಿ ಮತ್ತು ಗಮನ ಹರಿಸಲು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವರಿಗೂ ಕರೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.
ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾವಿಡೆನ್ಸ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇವಾಲಯ
ಹರಿಹರ ಮಠದ ಇತಿಹಾಸವು ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ, ಒಮ್ಮೆ ಕ್ರೈಸ್ತೇತರ ಭಕ್ತರೊಬ್ಬರು ಉಬ್ಬುತ್ತಿರುವ ತುಂಗಭದ್ರಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದರ ದಡದಲ್ಲಿ ಹರಿಹರವಿದೆ. ಅವನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನದಿಗೆ ಬಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಮುಳುಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ, ಆರೋಗ್ಯ ಮಾತೆಯ ತೇಲುವ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಹತಾಶ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು, ಅದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು.
ಅವನು ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಇನ್ನೂ ಅಸಾಧಾರಣ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು, ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಗುಣಮುಖರಾದರು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಅವನ ಮಗುವಿಗೆ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಬಂದಿತು.
ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಹೋದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಉಳಿದ ಜೀವನವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ತಾಯಿಯ ಮಹಿಮೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಅವನ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವನ ಮನೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ, ಮನೆ ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ಮಾತೆಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಚರ್ಚ್ ಆಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿತು.
ತುಂಗಭದ್ರಾ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಈ ದೇವಾಲಯವು ಅಂದಿನಿಂದ ವಿವಿಧ ಸಮುದಾಯಗಳ ಜನರಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ತಾಣವಾಗಿದೆ. ಜಾತಿ, ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಭಕ್ತರು ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯಿಂದ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು “ಕರ್ನಾಟಕದ ವೈಲಂಕಣ್ಣಿ” ಎಂದು ಸರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
1833 ರಲ್ಲಿ ಫಾದರ್ ಬಿಗೋಟ್ ಹರಿಹರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು ಎಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ದೇವಾಲಯದಿಂದ ಮೈನರ್ ಬೆಸಿಲಿಕಾವರೆಗೆ
ಹರಿಹರವು ಶ್ರೀಮಂತ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ದಾವಣಗೆರೆ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಪಟ್ಟಣವು ಮೈಸೂರು ರಾಜರು ಮತ್ತು ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ರಾಜಕೀಯ ಆಡಳಿತದ ವಿವಿಧ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿತು. 1875 ರಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರವು ನೆರೆಯ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಹರಿಹರವನ್ನು ತಾಲ್ಲೂಕು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು.
ಆರೋಗ್ಯ ಮಹಿಳೆಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ಹೊಸ ಚರ್ಚ್ ಅನ್ನು ಆಗಸ್ಟ್ 31, 1992 ರಂದು ರೆವರೆಂಡ್ ಫಾದರ್ ಜೇಸು ರಕ್ಷಕ ನಾಧನ್ ಅವರ ಉಪಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಆಗಿನ ಬಿಷಪ್ ಆಗಿದ್ದ ಅತಿ ವಂದನೀಯ ಡಾ. ಇಗ್ನೇಷಿಯಸ್ ಪಿಂಟೊ ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು.
ಮೇ 27, 2012 ರಂದು, ರೆವರೆಂಡ್ ಫಾದರ್ ಅವರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ. ಸ್ಟ್ಯಾನಿ ಡಿ’ಸೋಜಾ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಗಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಬಿಷಪ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ ಉಡುಪಿಯ ಬಿಷಪ್ ಆಗಿರುವ ಅತಿ ವಂದನೀಯ ಡಾ. ಜೆರಾಲ್ಡ್ ಐಸಾಕ್ ಲೋಬೊ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನದ ಮೂಲಕ, ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಡಯಾಸಿಸ್ನ ಡಯೋಸಿಸನ್ ದೇವಾಲಯವೆಂದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು.
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18, 2019 ರಂದು, ರೆವರೆಂಡ್ ಫಾದರ್ ಆಂಥೋನಿ ಪೀಟರ್ ಅವರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಗಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಬಿಷಪ್ ಅತಿ ವಂದನೀಯ ಡಾ. ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಸೆರಾವ್, ಎಸ್ಜೆ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಮೂಲಕ, ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಹರಿಹರದ ಅವರ್ ಲೇಡಿ ಆಫ್ ಹೆಲ್ತ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಮೈನರ್ ಬೆಸಿಲಿಕಾದ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕೆ ಏರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಹತ್ವದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ತಲುಪಿತು.
ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ಸೇಂಟ್ ಮೇರಿಸ್ ಮೈನರ್ ಬೆಸಿಲಿಕಾ ಮತ್ತು ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸೇಂಟ್ ಲಾರೆನ್ಸ್ ಮೈನರ್ ಬೆಸಿಲಿಕಾ ನಂತರ, ಈ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೂರನೇ ದೇವಾಲಯ ಬೆಸಿಲಿಕಾ ಆಯಿತು. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮನ್ನಣೆಯ ಅಧಿಕೃತ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಜನವರಿ 15, 2020 ರಂದು ನಡೆಸಲಾಯಿತು, CCBI ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಗೋವಾ ಮತ್ತು ದಮನ್ನ ಆರ್ಚ್ಬಿಷಪ್ ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರ್ಡಿನಲ್ ಫಿಲಿಪ್ ನೆರಿ ಫೆರಾವೊ ಅವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಿಷಪ್ಗಳು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಪಾದ್ರಿಗಳ ದೊಡ್ಡ ಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಯೂಕರಿಸ್ಟ್ ಅನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು.
ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧತೆ
ವಾರ್ಷಿಕ ನೊವೆನಾವನ್ನು ಆಗಸ್ಟ್ 30 ರಿಂದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 7, 2026 ರವರೆಗೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ, ಸಂಜೆ 5:30 ಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ಸಾವಿರಾರು ಭಕ್ತರು ರೋಸರಿ ಮೆರವಣಿಗೆ, ನೊವೆನಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು, ಹೂವಿನ ಹೋಮಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು.ಹರಿಹರ ಮಠ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಯೂಕರಿಸ್ಟ್ ಆಚರಣೆಗೆ.
ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಯೂಕರಿಸ್ಟಿಕ್ ಆಚರಣೆಯು ಮೇರಿಯಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಹೋರಾಟಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮೋಪದೇಶವು ನಂಬಿಗಸ್ತರನ್ನು ಮೇರಿಯಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅವಳ ನಂಬಿಕೆ, ನಮ್ರತೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಿತು.
ನೊವೆನಾ ಆಚರಣೆಗಳು ಗುಣಪಡಿಸುವ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡವು, ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಭಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಕಾಯಿಲೆಗಳು, ಕುಟುಂಬಗಳು, ಹೋರಾಟಗಳು ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ಮಾತೆಯ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಆಳವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು.
ವಾರ್ಷಿಕ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮಾತೆಯ ಮೂಲ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಬೆಸಿಲಿಕಾ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತರು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳು, ಮೇಣದಬತ್ತಿಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಸುಮಾರು ಎರಡರಿಂದ ಮೂರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ ಸರತಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ದರ್ಶನದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ – ತಾಯಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಲು, ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲು ಅಥವಾ ಸರಳವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಒಂದು ಕ್ಷಣ.
ಈ ದೀರ್ಘ ಸರತಿ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ನಿಜವಾದ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಮಂತರು ಮತ್ತು ಬಡವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳ ಜನರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊತ್ತವರು ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಹೊತ್ತವರು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ತಾಯಿಯ ಮುಂದೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಭರವಸೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಮಗುವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ಮಹಾ ಬಲಿಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 7 ರಂದು, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾದ ಮಹಾ ಬಲಿಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಂಜೆ 5:30 ಕ್ಕೆ ಮೈಸೂರಿನ ಬಿಷಪ್ ಅತಿ ವಂದನೀಯ ಡಾ. ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಸೆರಾವ್, ಎಸ್ಜೆ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಆಚರಿಸುವ ಪಾದ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು.
ಯೂಕರಿಸ್ಟಿಕ್ ಆಚರಣೆಯ ನಂತರ ಪೂಜ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಫಾದರ್ ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್ ಡಿ’ಸೋಜಾ ಮತ್ತು ಫಾದರ್ ಪಿಯಸ್ ಡಿ’ಸೋಜಾ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸೇವೆ ನಡೆಯಿತು.
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8 ರಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2:30 ರಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 3:45 ರವರೆಗೆ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಸೇವೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು, ಫಾದರ್ ರೋಮನ್ ಪಿಂಟೊ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಯೂಕರಿಸ್ಟಿಕ್ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು, ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರ ಮೇಲೆ ದೇವರ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಕೋರಿದರು.
ಅವರ್ ಲೇಡಿಯವರ ಜನನ ಹಬ್ಬ
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 8, 2026 ರಂದು ಪವಿತ್ರ ವರ್ಜಿನ್ ಮೇರಿಯ ಜನನ ಹಬ್ಬ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಮಾತೆಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಬಹಳ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಬ್ಬದ ದಿನವು ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾದ ಪವಿತ್ರ ಯೂಕರಿಸ್ಟ್ನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಇದು ಬೆಸಿಲಿಕಾದ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಗತ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಅದರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ಯೂಕರಿಸ್ಟಿಕ್ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು:
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 5:15 – ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿದಾನ
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6:15 – ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿದಾನ
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 7:15 – ಸಿರೋ-ಮಲಬಾರ್ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಲಯಾಳಂನಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿದಾನ, ಅತಿ ವಂದನೀಯ ಡಾ. ಜೋಸೆಫ್ ಅರುಮಚದತ್ ಅವರು ಆಚರಿಸಿದರು
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 8:45 – ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿದಾನ
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 10:00 – ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿದಾನ
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 11:00 – ಮೈಸೂರು ಡಯಾಸಿಸ್ನ ಬಿಷಪ್ ಅತಿ ವಂದನೀಯ ಡಾ. ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಸೆರಾವ್ ಎಸ್ಜೆ ಅವರಿಂದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸವದ ಹೈ ಬಲಿದಾನ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 1:15 – ಕೊಂಕಣಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿಪೂಜೆ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2:30 – ಫಾ. ರೋಮನ್ ಪಿಂಟೊ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಆರಾಧನೆ
ಸಂಜೆ 4:00 – ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿಪೂಜೆ
ಸಂಜೆ 5:00 – ಗಂಭೀರ ಮೆರವಣಿಗೆ
ಸಂಜೆ 8:00 – ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ಗಿವಿಂಗ್ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿಪೂಜೆ
ಹಲವಾರು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಯೂಕರಿಸ್ಟ್ ಆಚರಣೆಯು ಚರ್ಚ್ನ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕತೆಯ ಗೋಚರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹರಿಹರ ಮಠವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೃದಯಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿತು, ಆದರೆ ನಂಬಿಕೆಯು ಭಾಷಾ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಜನರನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೆನಪಿಸಿತು.
ಹೂವುಗಳ ರಥ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಮೆರವಣಿಗೆ
ಹಬ್ಬದ ಅತ್ಯಂತ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹರಿಹರ ಪಟ್ಟಣದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಮೆರವಣಿಗೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಸಂಜೆ 5:00 ಗಂಟೆಗೆ, ಸಾವಿರಾರು ಕ್ರೈಸಾಂಥೆಮಮ್ಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಥವನ್ನು ಮೈನರ್ ಬೆಸಿಲಿಕಾದ ರೆಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾರಿಷ್ ಪಾದ್ರಿ ರೆವರೆಂಡ್ ಫಾ. ಜಾರ್ಜ್ ಕೆ.ಎ. ಅವರು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು.
ನಂತರ ಮಾತೆಯ ಪವಿತ್ರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಿಹರದ ಪ್ರಮುಖ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಭಕ್ತರ ಸಾಗರವೇ ರಥದೊಂದಿಗೆ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ದೃಶ್ಯವೆಂದರೆ ಇತರ ಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಜನರು ಭಾಗವಹಿಸುವುದು. ಹರಿಹರ ಮಠದ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯಲು ಅವರು ಬೀದಿಗಳ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ತಾಯಿಯ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಅನೇಕ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಂಗೋಲಿಯಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಮೆರವಣಿಗೆಯು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಸಾಮರಸ್ಯ, ಭ್ರಾತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಪ್ರಬಲ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು.
ಧರ್ಮ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹರಿಹರ ವಿಭಿನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದರು: ನಿಜವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಇರುವಲ್ಲಿ, ಜನರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆಯಲು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಮೇರಿ, ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವವರ ತಾಯಿ
ಈ ವರ್ಷದ ಹಬ್ಬದ ವಿಷಯವಾದ “ಮೇರಿ – ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವವರ ತಾಯಿ” ಯಾತ್ರಿಕರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು.
ಜನಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಗುಣಮುಖರಾಗಲು ಬಯಸುವ ರೋಗಿಗಳು, ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಬಯಸುವ ವೃದ್ಧರು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಕುಟುಂಬಗಳು, ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಯುವಕರು, ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಪಡೆದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಗಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಭಕ್ತರು ಇದ್ದರು.
ಮೇರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯು ಅಧಿಕಾರ ಅಥವಾ ಸವಲತ್ತಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ದೇವರು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಅವಳ ಸಾಮೀಪ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ದೀನರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವ ಮತ್ತು ಹಸಿದವರನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದರಿಂದ ತುಂಬಿಸುವ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳು ಹಾಡಿದಳು.
Ocean of People Witness Annual Jatra Mahotsav of Our Lady of Health Minor Basilica, Harihara
Report: Fr. Franklin D’Souza Photos: Stanly Bantwal
Harihara, Davanagere, September 9, 2026: An extraordinary sea of faith and devotion flowed through the streets of Harihara as lakhs of devotees from different parts of Karnataka and beyond gathered for the Annual Jatra Mahotsav of Our Lady of Health at the Minor Basilica of Harihara. The annual feast, popularly known as the Feast of Harihara Matha and celebrated on the Feast of the Nativity of the Blessed Virgin Mary, once again became a powerful testimony to faith that transcends caste, language, culture and religion.
Every prominent street of Harihara town was filled with devotees who had come with petitions, tears, thanksgiving and hope. For many, the journey to Harihara was not merely a pilgrimage but a journey of faith—a journey to place their burdens at the feet of a Mother who, for generations, has been lovingly invoked as Harihara Matha and Our Lady of Health.
The theme chosen for this year’s feast was:
“Mary – Mother of the Marginalized.”
The theme gave a profound direction to the entire celebration, reminding the faithful that Mary is not distant from human suffering. She walks with the poor, consoles the broken-hearted, accompanies the sick, embraces the elderly and stands beside those pushed to the margins of society. The celebrations thus became not only an expression of devotion but also a call to every believer to become more compassionate and attentive to those whom society often forgets.
A Shrine Born from Faith and Providence
The history of Harihara Matha is deeply rooted in faith and popular tradition. According to tradition, a non-Christian devotee was once taking a bath in the swelling River Tungabhadra, on whose banks Harihara is situated. He accidentally fell into the river and, fearing that he would drown, saw a floating statue of Our Lady of Health. In his desperate struggle for life, he caught hold of the statue, which eventually helped save him.
When he reached home, an even more extraordinary event unfolded. His wife and children, who were suffering from serious illnesses, were miraculously healed after coming into contact with the statue of Our Lady. His wife was healed of tuberculosis and his child of paralysis.
Overwhelmed by gratitude, the man dedicated the rest of his life to the service of Our Lady and consecrated his home to the glory of the Mother. After his death, he was laid to rest at the place where his house once stood. In the course of time, the house was transformed into a place of worship, and eventually into a church dedicated to Our Lady of Health.
Situated on the banks of the River Tungabhadra, the Shrine has since become a sacred destination for people from different communities. Devotees arrive irrespective of caste, language or religion, united by a common faith and hope. In this sense, the Shrine is rightly and lovingly known as the “Vailankanni of Karnataka.”
Historical accounts also indicate that Fr. Bigot built a prayer hall in Harihara in 1833.
From Shrine to Minor Basilica
Harihara itself has a rich historical background. Located in the present-day Davanagere District of Karnataka, the town passed through different periods of political administration, including the rule of the Mysore Kings and later the British. In 1875, the British Government brought together neighbouring villages and established Harihara as a taluk centre.
A new church dedicated to Our Lady of Health was built on August 31, 1992, through the initiative of Rev. Fr. Jesu Rakshaka Nadhan and was inaugurated by Most Rev. Dr. Ignatius Pinto, then Bishop of Shimoga.
On May 27, 2012, during the tenure of Rev. Fr. Stany D’Souza and through the efforts of Most Rev. Dr. Gerald Isaac Lobo, then Bishop of Shimoga and presently Bishop of Udupi, the Shrine was officially declared a Diocesan Shrine of the Diocese of Shimoga.
A significant milestone was reached on September 18, 2019, when, during the tenure of Rev. Fr. Anthony Peter and through the efforts of the then Bishop of Shimoga, Most Rev. Dr. Francis Serrao, SJ, the Vatican elevated the Shrine of Our Lady of Health, Harihara, to the dignity and status of a Minor Basilica.
The Basilica became the third shrine in Karnataka to receive this honour, following St. Mary’s Minor Basilica in Bengaluru and St. Lawrence Minor Basilica in Udupi. The official celebration of this historic recognition was held on January 15, 2020, with the Holy Eucharist celebrated in the presence of His Eminence Cardinal Philip Neri Ferrão, President of the CCBI and Archbishop of Goa and Daman, together with the Bishops of Karnataka and a large gathering of clergy, religious and faithful.
Nine Days of Prayer and Preparation
The annual Novena was held from August 30 to September 7, 2026. Every evening, beginning at 5:30 p.m., thousands of devotees gathered for the Rosary procession, Novena prayers, floral homage to Harihara Matha and the celebration of the Holy Eucharist.
Each day’s Eucharistic celebration reflected on a particular theme connected with Mary and the struggles of humanity. The preaching invited the faithful not only to seek blessings from Mary but also to imitate her faith, humility, courage and concern for those who suffer.
The Novena celebrations concluded with healing adoration and Benediction, creating a deeply prayerful atmosphere in which countless devotees entrusted their sicknesses, families, struggles and anxieties to the Lord through the intercession of Our Lady of Health.
During the annual feast, the original statue of Our Lady is installed at a specially prepared place adjacent to the Basilica. Devotees patiently stand in queues stretching nearly two to three kilometres, carrying coconuts, candles, flowers and other offerings. They wait for hours for a brief moment of darshan—a moment to stand before the Mother, to whisper a prayer, to shed a tear, to offer thanks or simply to experience peace.
It is in these long queues that one sees the true face of pilgrimage. The rich and poor stand together. People of different languages pray together. Those carrying joy and those carrying sorrow wait side by side. Before the Mother, social differences lose their importance, and every person becomes simply a child seeking hope.
High Mass and Prayers for Healing
On September 7, the concelebrated High Mass in Kannada was celebrated at 5:30 p.m. by Most Rev. Dr. Francis Serrao, SJ, Bishop of Mysore, together with a large number of concelebrating priests.
The Eucharistic celebration was followed by Adoration of the Blessed Sacrament and a special prayer service for the sick led by Fr. Franklin D’Souza and Fr. Pius D’Souza.
The healing ministry continued on September 8 from 2:30 p.m. to 3:45 p.m., when Fr. Roman Pinto led the faithful in prayer and Eucharistic adoration, invoking God’s healing grace upon those suffering in body, mind and spirit.
Feast of the Nativity of Our Lady
The Feast of the Nativity of the Blessed Virgin Mary and the Annual Feast of Our Lady of Health was celebrated with great solemnity on September 8, 2026.
The feast day began early in the morning with Holy Eucharist celebrated in different languages, reflecting the universal and inclusive character of the Basilica and its devotion.
The Eucharistic celebrations were held as follows:
5:15 a.m. – Holy Mass in Kannada
6:15 a.m. – Holy Mass in Telugu
7:15 a.m. – Holy Mass in Malayalam, according to the Syro-Malabar Rite, celebrated by Most Rev. Dr. Joseph Arumachadath
8:45 a.m. – Holy Mass in Tamil
10:00 a.m. – Holy Mass in English
11:00 a.m. – Festal High Mass in Kannada by Most Rev. Dr Francis Serrao SJ, Bishop of Diocese of Mysore
1:15 p.m. – Holy Mass in Konkani
2:30 p.m. – Healing Adoration led by Fr. Roman Pinto
4:00 p.m. – Holy Mass in Kannada
5:00 p.m. – Solemn Procession
8:00 p.m. – Thanksgiving Holy Eucharist in Kannada
The celebration of the Eucharist in several languages was a visible expression of the Church’s universality. Harihara Matha spoke to every heart in its own language, while reminding all that faith has the power to unite people beyond linguistic and cultural boundaries.
A Chariot of Flowers and a Procession of Faith
One of the most moving moments of the feast was the solemn procession through the streets of Harihara town.
At 5:00 p.m., the beautifully decorated chariot, adorned with thousands of chrysanthemums and flowers, was blessed by Rev. Fr. George K. A., Rector and Parish Priest of the Minor Basilica.
The sacred image of Our Lady was then taken in procession through the prominent streets of Harihara. An ocean of devotees accompanied the chariot, singing hymns and praying the Rosary.
A particularly touching sight was the participation of people belonging to other religions. They stood on both sides of the streets to have a darshan of Harihara Matha and to receive her blessings. Many roads were cleaned and beautifully decorated with traditional rangoli in honour of the Mother.
The procession was more than a religious event. It was a powerful symbol of harmony, fraternity and shared humanity.
At a time when the world is often divided by religion, language and ideology, Harihara offered a different message: where there is genuine faith and love, people find ways to walk together.
Mary, Mother of the Marginalized
The theme of this year’s feast, “Mary – Mother of the Marginalized,” found its most beautiful expression in the faces of the pilgrims.
Among the crowds were the sick seeking healing, elderly people seeking consolation, families praying for their children, young people searching for direction, workers carrying the burdens of daily life and countless devotees offering thanksgiving for blessings received.
Mary’s greatness lies not in power or privilege but in her closeness to God and to humanity. She sang of a God who lifts up the lowly and fills the hungry with good things. Therefore, devotion to Mary cannot remain merely external. It must inspire Christians and all people of goodwill to see and serve Christ in those who are poor, forgotten, neglected and pushed aside.
The Jatra Mahotsav thus became a challenge as much as a celebration:
If Mary is the Mother of the Marginalized, are we willing to become brothers and sisters to the marginalized?
The true fruit of pilgrimage is not measured merely by the number of candles offered or prayers recited, but by the transformation that takes place in the human heart. A devotee who returns home with greater compassion, forgiveness, generosity and concern for others carries the real blessing of Harihara Matha.
A Collective Effort of Faith and Service
Thousands of devotees received special graces and blessings through their devotion to Mother Mary. Lakhs of pilgrims arrived carrying petitions and thanksgiving for the favours they had received.
The Annual Jatra Mahotsav was made possible through the dedicated service and cooperation of priests, religious, volunteers, parishioners, civil authorities and numerous well-wishers.
Rev. Fr. George K. A., Rector and Parish Priest of the Minor Basilica, and Fr. Alvine Stanislaus served as the conveners of the feast.
Rev. Fr. Venil D’Silva, Diocesan Procurator, coordinated with the Rector in the organisation of the celebrations.
Rev. Fr. Roman Pinto, Rev. Fr. Franklin D’Souza and Fr. Pius D’Souza served as the Masters of Ceremonies.
Rev. Fr. Nelson D’Souza was in charge of the liturgy, while Rev. Fr. Regi, SDB, led the choir. Many priests, religious sisters, parishioners, volunteers and well-wishers generously contributed their time and service to ensure the smooth and successful celebration of the feast.
Rev. Fr. George K. A., Rector of Our Lady of Health Minor Basilica, expressed his heartfelt gratitude to all those who contributed to the success of the Annual Jatra Mahotsav.
A Pilgrimage That Continues
The celebrations will continue on September 9, 2026, with Holy Eucharist being celebrated in Kannada at 8:00 a.m., 10:30 a.m., 3:00 p.m. and 6:00 p.m., especially for the intentions of the people living in the surrounding areas.
As the vast crowds slowly return to their homes, the Annual Jatra Mahotsav leaves behind a message that is more enduring than the celebration itself.
The flowers of the chariot will fade. The streets will gradually become quiet. The long queues will disappear. But the faith that brought millions of hearts to Harihara will continue to live.
Harihara Matha remains a sign of hope on the banks of the Tungabhadra—a Mother who gathers the broken, consoles the suffering and points every pilgrim towards her Son, Jesus Christ.
The Annual Jatra Mahotsav of 2026 was, therefore, not simply a feast attended by an ocean of people. It was an ocean of faith.
And in that ocean, every pilgrim came with a different story—but all stood before one Mother.
Mary, Mother of Health.
Mary, Mother of the Marginalized.
Mary, Mother of Hope.
